Fort Honswijk

Functie: Afsluiten van de rivier de Lek met de uiterwaarden, de Noorder Lekdijk met een niet inundeerbare terreinstrook tegen de binnenzijde van deze dijk en verdediging van een direct ervoor gelegen, belangrijke, inundatiehoofdinlaatsluis.

Wijziging / uitbreiding bebouwing: Gebouwd als een gebastioneerd aardwerk met vrijstaande bomvrije toren, omgeven door gracht met een ophaalbrug. 1879-1888: Ingrijpende verbetering, een verdieping van de bomvrije toren werd afgebroken en om de toren werd aan de oostzijde eencontrescarpgalerij gebouwd. Ook werden nog een bomvrije poort en een kazemat gebouwd.

Het torenfort Honswijk is aangelegd tussen 1841 en 1848 ten zuidoosten van het gehucht Honswijk.

Dit fort moest een strook niet te inunderen land aan de binnenzijde van de Lekdijk en de Lek verdedigen. Tevens moest het fort Honswijk de inundatiesluis aan de oostkant van het fort verdedigen. Het water stroomde dan via het riviertje De Snel naar de lager gelegen gebieden.

Eigenlijk heet het fort Honswijk fort Willem 2. Boven de ingang van het torenfort zit een hardstenen plaat met de inscriptie WII en een kroontje. Precies 180° verder zit een steen met het jaartal 1846. Het fort was bestemd voor zo'n 540 manschappen en 51 stukken geschut. De toren was oorspronkelijk een verdieping hoger. Door de komst van steeds beter geschut heeft men, om te voorkomen dat de toren als een soort schietschijf gebruikt zou worden, de bovenste verdieping van de toren afgebroken. In die zelfde tijd is er aan de oostkant van de toren een contrescarpgalerij aangebracht. Deze contrescarpgalerij is aan de buitenzijde voorzien van een aarde dekking. Dit om inslag van vijandelijk vuur tegen te gaan. Vanuit de lucht is de ligging van de verschillende werken rond fort Honswijk goed te zien. Iets ten noordoosten van het fort Honswijk ligt de Lunet aan de Snel. Dit werk diende ter ondersteuning van het torenfort Honswijk. Vanaf de Lunet aan de Snel kon men een gedeelte van de Lekdijk onder vuur nemen wat vanaf het torenfort niet mogelijk was. Vanaf de Lunet aan de Snel loopt er een gedekte weg naar het Werk aan de Korte Uitweg.

De inundatiesluis is niet meer te zien. Deze is tijdens de dijkverzwaring helaas onder het zand verdwenen. Vanuit de contrescarpgalerij loopt er nog wel een gang in de richting van de voormalige inundatiesluis, maar deze stopt halverwege. Vroeger kon men via deze gang bij de inundatiesluis komen. Terug naar de toren van het fort. Dit is uiteindelijk het mooiste gedeelte. Midden in de toren treffen we een luchtkoker aan. Deze moest de toren van licht en lucht voorzien. Aan de westkant van de toren is er een extra "lucht en licht" voorziening over 180° van de toren aangebracht. Dit sprookjesachtige gedeelte van de toren noemt men ook wel "Het straatje van Vermeer"

Bron: verdedigingswerken.nl



Satelliet foto ©

WATERLINIEROUTE.NL

Nieuwe informatie: Regelmatig www.waterlinieroute.nl bekijken is aan te bevelen.

Uw inbreng: Uw inbreng wordt op prijs gesteld.

Reisverslag van Bartho Hendriksen:

Wandelen langs de Stelling Honswijk