Veel vestingboeren haalden vroeger hun hooi uit de Buitendijken, het
gebied tussen de voormalige IJsselmeerweg en Muiderberg. Dit gebied was
eigendom van de Hervormde kerk van Naarden en het Pater Wijnterfonds
(het Burgerweeshuis) Dit buitendijks gebied werd 's winters overstroomd,
voordat in 1932 de Afsluitdijk werd aangelegd. Het zeewater stroomde
dan over de zomerdijk en liet een laagje vruchtbaar slib achter. Soms
ging de zee te ver en brak de Wegstrijk door, zoals de winterdijk ter
plaatse heet. De verschillende 'wielen' achter de dijk herinneren hier
nog aan. Bij een doorbraak werd er veel zand uit de ondergrond los gewoeld
en achter het dijkgat neergelegd, dit in tegenstelling tot het kleilaagje
dat voor de dijk werd afgezet. Door het sliblaagje werd het weidegebied
jaarlijks bemest en vruchtbaar gehouden. De kwaliteit en de opbrengst
van het gras kwam dat ten goede. Het was een gewild gebied bij de boeren
die het pachtten. De begaanbaarheid was echter voor de jaren dertig slecht.
Het straatweggetje over de zomerdijk naar Muiderberg bestond toen nog
niet. Dat betekende vooral voor de hooiwagens een hindernis, ze moesten
een grote afstand afleggen over het onverharde pad. Om die reden was
de pachtprijs lager naarmate het perceel dichter bij Muiderberg lag.
Veel vestingboeren haalden vroeger hun hooi uit de Buitendijken, het
gebied tussen de voormalige IJsselmeerweg en Muiderberg. Dit gebied was
eigendom van de Hervormde kerk van Naarden en het Pater Wijnterfonds
(het Burgerweeshuis) Dit buitendijks gebied werd 's winters overstroomd,
voordat in 1932 de Afsluitdijk werd aangelegd. Het zeewater stroomde
dan over de zomerdijk en liet een laagje vruchtbaar slib achter. Soms
ging de zee te ver en brak de Wegstrijk door, zoals de winterdijk ter
plaatse heet. De verschillende 'wielen' achter de dijk herinneren hier
nog aan. Bij een doorbraak werd er veel zand uit de ondergrond los gewoeld
en achter het dijkgat neergelegd, dit in tegenstelling tot het kleilaagje
dat voor de dijk werd afgezet. Door het sliblaagje werd het weidegebied
jaarlijks bemest en vruchtbaar gehouden. De kwaliteit en de opbrengst
van het gras kwam dat ten goede. Het was een gewild gebied bij de boeren
die het pachtten. De begaanbaarheid was echter voor de jaren dertig slecht.
Het straatweggetje over de zomerdijk naar Muiderberg bestond toen nog
niet. Dat betekende vooral voor de hooiwagens een hindernis, ze moesten
een grote afstand afleggen over het onverharde pad. Om die reden was
de pachtprijs lager naarmate het perceel dichter bij Muiderberg lag.